V.V.Nijnsel/TVE Reclame - Bezoekadres: Sportpark Den Eimert, Sportlaan 2, Nijnsel
Secretariaat: Klaproosstraat 7, 5492 KC Sint-Oedenrode - T: 0413-474067

map

Column Wilton

Omdat niet iedereen op vakantie was, heeft een aantal van jullie misschien op woensdagmorgen 10 augustus wel de traumahelikopter gehoord die al vroeg met een berg herrie op veld 3 (be)landde. Rien der Kinderen was net de lijnen aan het kalken toen hij al snel door een van die rotoren van het helimonster een kopje kleiner werd gemaakt, kwestie van op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Iedereen heeft dat wel eens. En was het daarom zeker op zijn plaats dat er vanuit het bestuur een mooie redelijk vers geplukte De Bever-fruitschaal naar de Irisstraat ging met een handgetekend kaartje; ‘Kop op Rien!’ Die heli kwam dus voor mij. En daar ben ik wel een verklaring voor schuldig. Ik had namelijk last van een ernstige nachtmerrie die mijn vrouw dusdanig verontrustte dat er niets anders op zat 112 te bellen. Die lui uit die heli nemen geen halve maatregelen en spuiten je meteen plat als het nodig is. Na een dubbele dosis van het, ik dacht inmiddels verboden, barbituraat thiopental ben je wel een tijdje onder zeil en volgens mij zelfs een kudde olifanten als deze niet al te groot is. Toen ik bij kwam dacht ik dat ik zo’n honderd jaar had geslapen, maar ik was in de war met Doornroosje. En bij het reanimeren hebben ze nog een paar ribben gebroken, de zwevende rib konden ze niet vinden en bleef derhalve buiten schot. Ik heb deze echter nog steeds niet kunnen lokaliseren. Later ben ik nog door de scan geweest. Op de hersenfoto’s was niets te zien, (dat is trouwens al jaren zo), maar die moet je dan toch gewoon afrekenen. Mijn hand zit nog wel in het verband want die Oisterwijkse eikenhouten nachtkastjes zijn nog behoorlijk hard. De prangende vraag bij zo’n nachtmerrie is altijd of hij nog een keer terugkomt. Daar zat ik nog wel over in mijn rats. Ik vroeg daarom ook of die helikopter nog een tijdje op veld 3 kon blijven staan, zeker omdat de lagere elftallen binnenkort weer gingen trainen, maar toen ze het hoofd van Rien eenmaal op ijs hadden gezet en ik mijn ziektekostenpolis met één hand niet zo snel kon vinden, zijn ze toch weer vertrokken. Het rare is dat je in eerste instantie geen enkel benul hebt waar zo’n nachtmerrie over gaat. Het zoemt allemaal rond in je hoofd, maar er valt aanvankelijk geen enkel puzzelstukje op zijn plaats. Zo’n psychotherapeut neemt dan weliswaar alle tijd voor je, maar je geduld begint een keer op te raken. Ook Jomanda deed haar uiterste best, maar dat is al een nachtmerrie op zich. Dat schiet dus ook niet op. En dan komt er een doorbraak! Ik rijd in de vakantie elke dag met veel plezier naar de Herdgang en daar begon ik wat flarden terug te krijgen. Ik schreef meteen op wat ik zag en voelde en probeerde daar later een lijn in te ontdekken. En nu beste lezer, ben ik er helemaal uit en voel ik me weer fris en fruitig in het bolletje. Mijn ribben doen nog wat pijn als ik moet lachen, drukken of hoesten. Ik schrijf dit artikel ook als een soort waarschuwing: laat niet te snel de traumahelikopter op veld 3 landen. Als Rien toevallig aan het kalken is, dan is het moeilijk voor hem om zijn hoofd erbij te houden. Elke dag ben ik nu weer blij dat ik wakker word. Ik kijk dan vlug op NU.nl, maar godzijdank zie ik dan opgelucht dat het niet is gebeurd waar ik die bewuste nacht zo vreselijk van over de rooie ging: ik had namelijk gedroomd dat Luuk de Jong voor 175 miljoen euri was verkocht aan Zulte-Waregem. Ik gun het niemand. Rien, nogmaals van harte beterschap en hopelijk ben ook jij nu snel verlost van je kopzorgen.