V.V.Nijnsel/TVE Reclame - Bezoekadres: Sportpark Den Eimert, Sportlaan 2, Nijnsel
Secretariaat: Klaproosstraat 7, 5492 KC Sint-Oedenrode - T: 0413-474067

map

De kracht van Nijnsel VR1

Zaten ze behoorlijk in de put? Met nul punten en dito doelpunten onderaan de ranglijst? Niets van dit alles, maar toch werd er op 11 oktober jongstleden besloten om afscheid te nemen van de trainer van onze vrouwen. Zoals het wel eens voor kan komen in een relatie, was er geen enkele sprake van chemie. Er was geen klik! En dan heeft het bestuur geen enkele andere keuze dan het beëindigen van de overeenkomst. Maar de meiden gingen hier zeer volwassen mee om, zowel binnen als buiten het veld!

Gelukkig leden de resultaten hier niet onder, de reeds sterk aanwezige saamhorigheid en teamgeest werd er zelfs verder door vergroot. De focus is nu helder, het doel is duidelijk en dit seizoen wordt er enkel en alleen voor het ultieme resultaat gegaan. En de dames liggen op koers, maar de race is nog lang niet gelopen! Er komt nog een aantal pittige uitwedstrijden na de winterstop.

Helaas zat het niet allemaal mee in de eerste helft van het seizoen; Leonie, Vera, Anne en ook Britt kampten al snel in het begin met forse blessures, en ondanks dat je start met zeventien speelsters, hadden we het qua bezetting tot nu toe hard te halen! Hopelijk kunnen ze na het kerstreces weer aansluiten. Daarom hieronder weergegeven hoe de nieuwkomers binnen het VR1-team naar de verrichtingen tot nu toe kijken en naar onze mooie vereniging!

Ik ben Eline, 17 jaar oud en ik kom uit Boskant.
Ik heb vanaf mijn 4e bij vv Boskant gevoetbald en in de C1 heb ik de overstap gemaakt naar Wilhelmina Boys in Best. Hier heb ik 2 jaar in de C1 gevoetbald en 1 jaar in de B1, nog steeds tussen de jongens. Afgelopen jaar heb ik de stap gemaakt naar het vrouwenvoetbal.
Ik ben eerst een paar keer mee gaan trainen met VR 1 van Nijnsel, ik werd hier meteen super leuk ontvangen en voelde me al snel thuis!
Toen was de keuze snel gemaakt, ik had me meteen ingeschreven bij vv Nijnsel. Ik vind dat we een erg gezellig team hebben en er wordt fanatiek en leuk gevoetbald. Het gaat erg goed met ons team in deze competitie, we winnen veel en ik hoop dat we deze lijn door kunnen trekken.

‘Ilona, schrijf even een stukje voor clubblad van Nijnsel werd me even gevraagd’.
Dus bij deze. Na ongeveer 15 seizoenen in de hoofdklasse meegedraaid te hebben werd het tijdje voor een stapje terug vanwege mijn werk. De keuze voor Nijnsel was al snel gemaakt na het positieve gesprek met Arent. Ik kende de dames alleen van het beachsoccer toernooi waar ik sommigen ooit had gezien dus was het wel even een sprong in het diepe.

Momenteel woon ik in Nuenen samen met mijn vrouw Moniek. Daarvoor heb ik altijd in Sint-Oedenrode gewoond en ben dan ook begonnen met voetbal bij Rhode. Om hogerop te gaan voetballen kwam ik bij ODC terecht. Na een aantal jaren bij Braakhuizen en Prinses Irene kwam ik bij Nijnsel terecht. En van de keuze om bij Nijnsel te gaan voetballen heb ik absoluut geen spijt. De dames vormen een hechte groep en stralen dat ook in veel dingen uit. Het willen werken voor elkaar en vechten voor winst in elke wedstrijd. Ze houden ook wel van een drankje (….), een grapje en een hoop gezelligheid. Dat maakt alleen maar leuker om met de dames te voetballen. En dan de begeleiding vanuit Arent en de vele mensen die regelmatig op hun vrije zondag komen vlaggen is gewoon top. Ook iedere zondag is er weer de interesse van de mensen langs de lijn en de mensen van de club die je aanspreken in de kantine. Het straalt een echt clubgevoel uit. Natuurlijk doen we het daarnaast ook nog eens ‘niet’ slecht in de competitie. Het is super om mee te maken en we doen het ook echt als team. Laten we hopen dat we aan het einde van het seizoen nog steeds bovenaan staan en dat we er dan een heel mooi feestje van kunnen maken.

Ik ben Lieke en in het jaar voor ik arriveerde, promoveerde Nijnsel VR1 naar de tweede klasse. Ik was nog altijd geblesseerd en niet wetend of ik nog wel een beetje wedstrijd zou kunnen spelen, schreef me vanwege het aardige niveau toch over. Het begon met pinchhitten van ongeveer 10 a 15 minuten en omdat de tegenstanders dan meestal aardig aan het eind van hun latijn waren, kon ik nog opvallend vaak voor een klein verrassingsdoelpuntje zorgen. We kregen het als nieuw team in de competitie toch maar mooi voor elkaar om aan het eind van het seizoen een 6e plaats op de ranglijst te bemachtigen. We wisten ook dat er nog meer te halen was en startten daarom dit seizoen met wat nieuwe speelsters, ook met een nieuwe doelstelling. Minimaal top drie eindigen en ook minimaal een periodetitel pakken. We hebben op alle linies versterking gekregen en zijn inmiddels de gevreesde koploper die op bezoek komt. De laatste wedstrijd werden we er nog maar even aan herinnerd: speel als de koploper! In Nijnsel is het toch een beetje onze Brabantse schuchterheid die ons ervan weerhoudt om vlijmscherp de duels in te vliegen in de eerste minuut. Maar dat overkomt ons nog wel iets te vaak. Desondanks pakken we het wel snel op en spelen dan ons eigen spel waardoor het een wedstrijd wordt waar de toeschouwers toch nog van kunnen genieten.
Zelf geniet ik ook enorm. Van het feit dat ik inmiddels zo’n 60 minuten meedoe, dat ik merk dat de spitsenpositie me steeds beter afgaat, dat we allemaal de neuzen dezelfde kant op hebben en natuurlijk dat we door hard werken weten te winnen. Ik kan slecht tegen mijn verlies en al helemaal als het aan ons eigen spel ligt. Gelukkig hebben we dit seizoen ook nog maar 1 keer verloren (voor de beker) en schrijf ik dat maar toe aan het feit dat daar niet onze prioriteit ligt voor dit seizoen. Op dit moment zijn we winterkampioen, met een periodetitel op zak en hebben we ook in de eerste twee wedstrijden uit de return reeks de drie punten alweer verzilverd. Het gat met de nummer twee is op het moment van schrijven zeven punten dus die blijven nog even op afstand. Het is bijna jammer dat we de winterstop in moeten omdat we zo lekker bezig zijn, maar ik heb er alle vertrouwen in dat we met dit team deze lijn nog even voortzetten. Het zou in ieder geval een mooie bekroning zijn van twee seizoenen hard werken met de steun van onze onvervangbare leider, trainer, coach & mindfulnessmanager: Arent. Wordt vervolgd!

En ik ben Inge, het was maandagochtend toen De heer Van Dijk me vroeg een stukje te schrijven over mijn ervaringen bij Nijnsel. Of ja ‘vroeg’, het was meer een retorische vraag, voor mijn gevoel was er weinig tot geen ruimte om nee te zeggen. Anyhow, de volgende richtlijnen kreeg ik mee: kort stukje, beetje humor, vóór donderdag aangeleverd graag. Bij het horen van deze drie criteria zakte de moed me steeds verder in de (voetbal)schoenen, daar ik 1) over het algemeen redelijk lang van stof ben (merk je in dit stuk niks van); en ik 2) op dat moment nog al mijn krachten nodig had voor het herstel van de themamiddag en aansluitend bezoek aan bar/dancing Oud Nijnsel de avond ervoor.

Goed, mijn ervaringen dus. Enorm cliché, maar daarom niet minder waar: oude liefde roest niet. Tijdens enkele voetballoze jaren en mijn uitstapje naar T.S.V.V. Merlijn, vond ik het prachtig om te horen dat de dames uit mijn hometown zich steeds een klasse omhoog wisten te vechten en zich uiteindelijk zelfs in de tweede klasse hebben weten te manifesteren.

Hier en daar werd er wel eens gevraagd of ik geen zin had om terug te komen. De sportieve uitdaging sprak me wel aan en uiteindelijk moest ik het toch een keer onder ogen zien: van een studentenvoetbalvereniging kun je ook niet eeuwig lid blijven (al heb ik nog zo mijn best gedaan om het moment zo veel mogelijk uit te stellen). Dus was de kogel afgelopen seizoen door de kerk: terug onder de lat bij de geelblauwen per aanvang van het seizoen 2016-2017.

En dat bevalt niet slecht. Afgezien van de conditietrainingen. Daar is een keeper natuurlijk helemaal niet voor gemaakt. Iets met liever lui dan moe… Maar verder gaan we natuurlijk als een tierelier! Na een wedstrijd of 6 dan toch je trainer de laan uitsturen? Daar zullen veel mensen op zijn zachtst gezegd raar van opgekeken hebben. Uit arrogantie? Nee hoor, waar sommige teams het van de daken schreeuwen als zij één week eerste staan, proberen wij dames – bescheiden als we zijn – toch vooral met onze noppen dan wel naaldhakken op de grond te blijven staan. Twee verliespunten uit 13 wedstrijden en een periode en Herbstmeisterschaft op zak, daar kan PSV nog een puntje aan zuigen! En nog steeds wordt iemand die alleen maar het woord kampioenschap dénkt, al door vijf mensen teruggefloten met de woorden ‘Ssttt… Niet jinxen!’ {jinxen = een situatie verbrodden, doordat je ze al te vaak en al te graag aan de klokken hangt}. Maar eerlijk is eerlijk, vooralsnog dendert deze trein vrolijk door.

Ik sta dan ook menig moment – eerste helft afgelopen wedstrijd NIET inbegrepen – te genieten in de goal, als ik zie met hoeveel gemak mijn teamgenoten elkaar weten te vinden, bijna blindelings. Een perfect geoliede machine. Heerlijk! Of andere mooie momenten …  als Estelle’s linkervoet de tijd rijp vindt om weer eens vanaf een metertje of 25 een wereldgoal te maken; geblesseerde publiekswissel Britt die tijdens d’r eerste balcontact nog even op prachtige wijze voor de 0-4 tekende in de slotminuten van afgelopen wedstrijd; als Lieke tijdens een solo met twee vingers in de neus een mannetje of 4 uitkapt en koelbloedig afrondt; de fantastische support van onze geblesseerde teamgenoten, die elke zondag hun plaidje weer uit de kast mogen trekken om niet onderkoeld te raken… Zo kan ik nog wel even doorgaan met veren in achterwerken steken, maar daar zit eigenlijk ook niemand op te wachten. Oké vooruit, nog ééntje dan. Altijd genieten als onze Benjamin weer als een beest staat te spelen. Zo is ze bijvoorbeeld niet te beroerd om al in de eerste minuut een ‘klein’ tikje uit te delen aan de beste speelster van de tegenpartij (lees: haar bijna door midden schopt).

Waar we onze Benjamin binnen de lijnen dus absoluut niks hoeven te leren, en het leeftijdsverschil met de rest van de groep hier een voordeel is, is dat buiten de lijnen een ander verhaal. De generatiekloof tussen deze nu helemaal 17 jarige jongedame en de rest van het team proberen we te dichten door te pas en te onpas I Want It That Way te draaien en zingen. Liefst gepaard met een microfoon onder haar smoeltje. Ik moet zeggen, ze doet haar huiswerk goed en maakt flinke sprongen. Dus, heeft u andere klassiekers die ‘de jeugd van tegenwoordig’  echt moet kennen? Laat een bericht achter bij één van de dames, wij rochelen het wel. Niets wat onze gloednieuwe boombox niet ten gehore kan brengen.

Ons zeer veelzijdige repertoire kwam ook tijdens het vieren van de periodetitel uitstekend uit de verf. Zeker na het smeren van de keeltjes aan de hand van enkele bierspelletjes. Alle genres passeerden de revue, van Het Goede Doel met België tot een wat opmerkelijk liedje over ‘een bruine gelei’; van het eerder genoemde I Want It That Way, tot Nederlands hitjes van het kaliber Kali, alleen dan iets waarvan ik de naam niet eens weet. Maarrr… Wat op mij de meeste indruk heeft gemaakt, is de perfecte performance van All I Want For Christmas Is You, loepzuiver gezongen én met twee achtergronddanseressen. Dat was een mooie avond! Denk ik. ‘Gelukkig’ hebben we het beeldmateriaal nog.

Omdat ik toch altijd even iets te zeiken moet hebben, wil ik eindigen met een kritische noot. Is er wat veranderd sinds ik terug ben? Als ik eerlijk ben, vind ik van wel. Is het omdat ik ouder geworden ben en een tijdje ben weggeweest uit Nijnsel? Is het omdat Theo en zijn fameuze optredens gemist worden? Is het omdat er een damesteam minder is? Is het omdat iedereen druk is met andere dingen? Is het omdat er toch te veel themamiddagen zijn en ze daarom niet meer zo speciaal zijn? Ik weet het niet… Is anders per se slechter? Neuh, dat niet. Zo lang ik nog op hetzelfde tijdstip en in dezelfde staat als afgelopen zondag thuis kom, zal het ook allemaal wel meevallen. Good to be back, mooi om lid te zijn!

Een mooiere afsluiter van een weergave van de eerste seizoenshelft van vv Nijnsel/TVE Reclame VR1 is er eigenlijk niet. Rest ons niets anders meer dan een ieder die ons tot nu toe heeft ondersteund uit het diepst van onze meidenharten te bedanken; de supporters, de assistent-schedisrechters, bestuursleden, sponsoren, Arno, inval-trainers, clubscheidsrechters en de kantinemensen! Top! Fijne feestdagen en hopelijk voor iedereen, een sportief, gezond en succesvol 2017!